slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3

Խաչքարեր

Սեպագրեր

Վիմագրեր

Դեպի Հորս ու Մկնասար

Գարնան սկզբին Վայոց ձոր այցելության ժամանակ, երբ տեսա Մկնասարը, մեծ ցանկություն առաջացավ բարձրանալ այդ լեռան գագաթը: 

 

Armenian

Էրեբունիի SUSI տաճարի արձանագրությունները

Նույնաբովանդակ այս արձանագրությունները, որոնք գտնվում են Սուսի տիպի և Իվարշա աստվածությանը նվիրված տաճարի մուտքի երկու մասում,  հայտնաբերվել են 1956 թվականին : Տեքստը փորագրված է 96 սմ երկարությամբ քարի վրա, աջ և ձախ կողմերից հաշված ուղիղ կենտրոնում, քարի բարձրությունը 53 սմ է:
Տեքստը բաղկացած է յոթ տողից (տողի երկարությունը 79 սմ), տողատված է, աջ և ձախ կողմերից սահմանագծված: Տեքստի ընդհանուր բարձրությունը 22 սմ է: 
Արձանագրությունը վերծանել են Մելիքիշվիլին, Մարգարիտա Իսրայելյանը:  Տեսքտը տրված է ըստ Մարգարիտա Իսրայելյանւի թարգմանության:
Armenian

Վարդենյաց լեռնանցքից գտնված բայց անհայտ սեպագիր արձանագրությունը

        1998 թվականին լույ տեսած «Հայկական լեռնաշխարհը սեպագիր աղբյուրներում» աշխատության մեջ, անվանի սեպագրագետ Հովհաննես Կարագյոզյանը «Հայտնի և անհայտ կոթողներ» բաժնում գրում է՝

Armenian

Գոչկայպեկի (Հրեշտակների խաչքար) և Խանումաղի խաչքարերը

 
        Մեծանուն վարպետ Քիրամի կողմից կերտված այս խաչքարերը գտնվում են Նորատուսի միջնադարյան  գերեզմանատան հյուսիս-արևմտյան եզրին, մուտքից՝ մոտ 10  մետր հեռավորոթության վրա: Խաչքարերը կանգնեցված են մեկ ընդհանուր մեծաբեկոր պատվանդանի վրա: Ժամանակին այս խաչքարերին հարավից կից նորից մեկ ընդհանուր պատվանդանի վրա կանգնած են եղել ևս երկու խաչքար, որոնք, ցավոք,  չեն պահպանվել և դրանց փոխարեն վերամորոգումների ժամանակ տեղադրվել են տեղին անհամապատասխան երկու փոքր խաչքար:
Armenian

Ծովակի սեպագիր արձանագրությունը

         Արձանագրությունը, որը փորագրված է Ծովակ գյուղի արևմտյան մասում վերբարձրացող բնական քարաժայռի վրա, հայտնաբերել է Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Սմբատյանցը 1883 թվականին: Այն ժամանակ գյուղը կոչվել է Զաղալու, ինչի պատճառով գրականության մեջ առավել հայտնի է Զաղալուի արձանագրություն անվամբ: 1883 թվականի հունվարին Արարատ ամսագրին ուղարկած նամակում Սմբատյանցը գրել է:
Armenian

Սևսարի ժայռապատկերները

          Մեծարժեք, իր ձևով եզակի ժայռապատկերների  հուշարձանախումբը  գտնվում է Վարդենիսի լեռնաշղթայի հարավային վերջավորության՝ Սև սարի հյսուսիս-արևմտյան ստորոտում՝ ոչ բարձր հարթակի վրա: Ըստ   Հարություն Մարտիրոսյանի, այս ժայռապատկերները թվագրվում են մ․թ․ա․2 հազարամյակի վերջ-մ․թ․ա․ 1-ին հազարամյակի սկզբով: Ժայռապատկերները փորագրված են երեք քարերր վրա: Անվանի մասնագետը քննելով ժայռապատկերները, ցույց է տվել մարդկանց վերաբերմոնւքը,   հավատալիքների,  աստղագիտության նկատմամբ, մի բան որը իր արտահայտությունն է գտել հայկական ավանդությունների և բանահյուսության մեջ
Armenian

Վանեվան

        Վանեվանը գտնվում է Գեղարքունիքի մարզի Արծվանիստ գյուղում /գյուղը նախկինում կոչվել է Ալիչալու/՝ լեռնային  գետակի հովտի աջակողմյան մասում՝ բարձրադիր ժայռերով եզերված ոչ մեծ հարթակի վրա:
        Վանական համալիրը բաղկացած է երեք` 903 թվականին կառուցված գմբեթավոր Գրիգոր Լուսավորիչ  եկեցեցուց, որը և հանդիսանում է համալիրի դոմինանտը,  թաղածածկ, երկթեք տանիքով եկեղեցուց և նրանց արանքում գտնվող գավթից: Գավթի արևելյան մասում կառուցված են փոքրիկ խցեր, որոնք գավթի հետ կապվում են անկյուններում բացված դռների միջոցով:
Armenian

Արին բերդից գտնված առաջին արձանագրությունը

   1879 թվականին հողագործական աշխատանքների ժամանակ նորքեցի  գյուղացի Պապաք Տեր-Ավետիսյանը Արին բերդի /այն ժամանակ անվանում էին նաև Ղանլիթափա, որը թարգմանվում էր արյան բլուր/ ստորոտում իր հողամասում  գյուղատնտեսական աշխատանք իրականացնելիս գտնում է բազալտից քար`  սեպագիր արձանագրություն: Մեսրոպ Արքեպիսկոպոս Սմբատյանցը և նրան հետևելով նաև Լեոն, նշում են, որ արձանագրությունը գտել է ոչ թե Պապաք Տեր Ավետիսյանը, այլ Նազար Մաթևոսյան անունով մեկը: Իսկ Լեման Հաուպտը նշում է, որ արձանագրությունը իբր գտնվել է է 1898
Armenian

Pages

Հարցում

Արեգնափայլի Ձե՛ր գնահատականը:

Մենք Facebook-ում

Այցելուներ

  • Բոլոր այցերը: 634996
  • Բոլոր այցելուները: 46089
  • Գրանցված օգտատերեր: 2
  • Վերջին գրանցված օգտատերը: sipan4434
  • Հրապարակված նյութեր: 296
  • Ձեր IP-ն: 54.198.103.13
  • Սկսած՝: 21/02/2017 - 22:52