slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3

Խաչքարեր

Սեպագրեր

Վիմագրեր

Մասնակիցը եղի՛ր մեր հետաքրիր արշավներին

Հույն գրող Միցոս Ալեքսանդրոպուլոսը պատմում է խաչքարերի մասին

       Խաչքարը պարզապես քարե սալ չէ։ Այն հայերի գեղարվես­տական խորհրդանիշն է.

Armenian

Գրիչների կտակ-հանձնարականները

        Ձեռագրերում երբեմն պատահում են գրիչների կտակ-հանձնարարությաններ ձեռագրի պահպանման և օգտագործման կար­գի մասին, որի հետ ցանկալի է, որ ծանոթ լինեն ձեռագրի հետ գործ ունեցող մարդիկ։
Գրիչների ցանկությունն է ամենից առաջ այն, որ իրենց ժառանգները, բարեկամները կամ այն հաստատությունը, որին նվիրաբերված է ձեռագիրը, առուծախի առարկա չդարձնեն և գրավ չդնեն։ Մատենադարանի N7446 ձեռագրի գրիչը հետևյալ չափածո հիշատակարանն է թողել.
«Իշխանաթիւն ոչ ոք չունի
Armenian

Խորենացին պատմում է Արտաշեսի կողմից հողաբաժան սահմանաքարեր կանգնեցնելու մասին

ԹԵ   ԻՆՉՊԵՍ    ԱՐՏԱՇԵՍԸ   ՄԵՐ    ԱՇԽԱՐՀԸ   ԲԱԶՄԱՄԱՐԴԱՑՐԵՑ    ԵՎ  ՍԱՀՄԱՆՆԵՐ ՀԱՍՏԱՏԵՑ

Armenian

Գրանյութը և գրենական պիտույքները

        Պետական կարևոր հրամաններ գրելու համար հնում օգտագործել են նաև պղնձի ե կապարի թիթեղները։ Գրանյութի  համար ատաղձ են ծառայել քարն ա փայտը1։ Մեր երկրի նախաբնիկները՝ հեթիթները, գրելու համար օգտագործել են կավը, որից պատրաստել են փոքրիկ սալիկներ, թաց վիճակում րագրել նրանց վրա և թրծել։ Հեթիթական տասնյակ հազար թրծաղյոսի սալիկներ են հայտաբերված Բողազ-քյոյի և այլ վայրերի հնագիտական պեղումների ժամանակ։
Armenian

Ինքնախաբեություն

             Ինքնախաբեությու՜ն…դա մի շատ հասարակ բառ է, բայց նրա մեջ թաքնված են մարդու բոլոր թշվառությունները: Տեսնում ես մեկը հիմար է, բայց կարծում է, թե խելք ունի: Մյուսը երկչոտ է, կարծում է, թե առյուծի սիրտ ունի: Երրորդը ոչինչ չէ սովորել, բայց իրան հանճար է երևակայում: Չորրորդը չարագործ մեկն է, բայց իրան առաքինության տիպար է համարում: Այս բոլորը առաջ է գալիս ինքնախաբեությունից:

Armenian

Միջնադարյան հայ գրչությունը

         Մենք այժմ «գրիչ» ասելով հասկանում ենք ծայրը կամ  գրչակոթը ծայրի հետ միասին, իսկ հնում այդ բառը ուներ միանգամայն այլ իմաստ՝ «գրիչ» ասելով հասկանում էին ոչ թե գրելու անշունչ գործիքը, այլ այն անձնավորությանը, ով գրում կամ ընդօրինակում է ձեռագիրը։
Armenian

Բուզանդը պատմում է Հոհան եպիսկոպոսի մասին

      Այս Հոհան եպիսկոպոսը, Փառենի որդին, երբ գնում էր Հայոց  թագավորների մոտ՝ նրանց խեղկատակն էր դաոնում։ Խաղալիք դաոնալով նա ագահության Էր ձգտամ, որին անհագաբար ծարավ էր և (այդ խեղկատակությունները) նրան իբրև  միջոց էին ծառայում։ Նա թագավորների առաջ ձեռների ու ոտների վրա ընկնելով չորեքթաթ Էր տալիս, ուղտի նման կառաչամ էր, ուղտի նման քայլելով։ Կաոաչեյու ժամանակ մի–մի խոսք էր խառնում կաչելու ձայնով ու ասում էր– «Ուղտ եմ, ուղտ եմ թագավորի մեղքերը բառնում եմ, վրաս դրեք թաղավորի մեղքերը, որ բաոնամ»։ Իսկ թագավորները գյուղերի կամ ագարակների պարգևագիրները գրելով ու.

Armenian

Մոլորեցուցիչ Դավիթի մասին

          Աշխարհի վերջը մոտեցել է, այդ պատճառով նեռի ճանապարհ բացողները շատացել են, ինչպես նախօրոք ասաց կենարարը, թե՝ «Վախճանի մոտ մեջտեղ կգան սուտ քրիստոսներ ու սուտ մարգարեներ դիվական հրաշքներ ու հրաշագործություններ ցույց տալու, մինչև որ մոլորեցնեն, եթե հնարավոր լինի, նաև ընտրյալներին»

Armenian

Pages

Հարցում

Արեգնափայլի Ձե՛ր գնահատականը:

Մենք Facebook-ում

Այցելուներ

  • Բոլոր այցերը: 300161
  • Բոլոր այցելուները: 26309
  • Գրանցված օգտատերեր: 2
  • Վերջին գրանցված օգտատերը: sipan4434
  • Հրապարակված նյութեր: 270
  • Ձեր IP-ն: 54.80.227.189
  • Սկսած՝: 21/02/2017 - 22:52