Գալիք միջոցառումները

Երկրագործական մշակույթը Հայաստանում, Վարդ Բդոյան

        Սույն մենագրությունը ներկայացնում է նախնադարից մինչև XX դարն ընդգրկող ժամանակաշրջանի բրիչային և արորա-գութանային երկրագործության, հատկապես, այգեգործության ու դաշտամշակութային պատմությունը Հայաստանում: Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բրիչային և վարող արտադրամիջոցների, ինչպես նաև դրանց հարակից գործիքների հարափոփոխ զարգացման պատմության ուրվագծումը: Տեխնիկայի էվոլյուցիային զուգընթաց հարկավոր չափով ներկայացված են նմանապես մշակվող կուլտուրաներ, աշխատուժեր, աշխատանքը դրսևորելո եղանակները, աշխատանքի կազմակերպման կոպերատիվ ձևերը, ինչպես նար երկրագործական պաշտամունքը:

Armenian

Իշխող դինաստիայի պաշտամունքը Հին Հայաստանում

           Խորենացու մոտ կարդում ենք , որ Վաղարշակը «Արմավիրում մեհյան շինելով արձաններ է կանգնեցնում Արեգակին (Ապոլոն, Տիր), Լուսնին (=Անահիտ, Արտեմիս) և իր նախնիներին» Մի քանի այլ առիթներով Խորենացին վերադառնում է այդ խնդրին իմ անում ենք, որ նմանօրինակ տաճարներ նվիրված թագավորական նախնի֊ների պաշտամունքին, կառուցվել են նաև Բագարանում ու երկրի մայրաքաղաք  Արտաշատում։
Armenian

Մեծամորից գտնված սեպագիր արձանագրությամբ գորտ-կշռաքարը

         Ք. ա II  հազարամյակի երկրորդ կեսով թվագրվող հնագիտական իրերի մեջ առանձնահատուկ հիշատակելի է Մեծամորից գտնված գորտ-կշռաքարը, որը կրում է Բաբելոնի քասիթական արքաների անուննեը: Այն պատրաստված է եղել ագաթից և սեպագրերով կրել է համառոտ արձանագրություն. «1 սիկղ. Ուլամ-Բուրիաշի` որդու Բուռնա-Բուրիաշի»:

Armenian

Արտաշատից գտնված մարմարե արձանը

       Արտաշատի 1971 թ.  պեղումներ առավել նշանակալից արդյուքներից մեկը եղավ մարմարե արձանի հայտնաբերումը։ Այն բացվեց N1 բլրի կենտրոնական մասին սենյակներից մեկում պատի տակ թեք ընկած վիճակում։ Պակասում է արձանի գլուխը և աջ թևը, ինչպես և ձախ թևի դաստակը
Undefined

Կեկավմենոսի խորհուրդ

            Կեկավմենոսը /մոտ 1020-1081թթ/ բյուզանդացի, ծագումով հայ հեղինակ է: Նրա գրչին է պատկանում «Խորհուրդներ և զրույցներ» յուրահատուկ աշխատությունը:
Armenian

Գարեգին Հովսեփյան

       Հայ արվեստի ու ճարտարապետության նկատմամբ առանձնակի հետաքրքություն առաջացավ XIX դարի վերջում։ Ուսումնասիրության նյութը հիմնականում ճարտարապետական ու մանրանկարչական առանձին հուշար­ձաններն էին։ Օտարների հետաքրքրությունը խթան հանդիսացավ հայ մշա­կույթի նկատմամբ որոշակի կարծիք ստեղծելուն, սակայն նրանց ուսումնասիրությունները կտրված էին հայ ժողովրդի պատմության ընդհանուր զար­գացման էությունից։ Առաջին հետազոտողը, որը հայկական արվեստը գնահատեց նրա պատմական ու ազգային մտածողության հիմքի վրա՝ Գարեգին Հովսեփյանն էր։
Armenian

Էթնիկական ինքնապաշտպանության ձախողումը

Ա. էթնիկական ինքնապաշտպանության հիմնական նպատակները:   Ինչպես և ամեն մի այլ բարդ պաշտպանական գործընթաց, էթնիկական ինքնապաշտպանությունը նույնպես կարող է լինել հաջող կամ անհաջող։ Այն կարող է նաև հանգեցնել էթնոսի առջև կանգնած պաշտպանական խնդիրների լոկ մասնակի լուծման։ Որպեսզի կարողանանք որոշակիորեն ասել հաջո՞ղ էր էթնիկական ինքնապաշտպանություն թե ձախողված, մեկ անգամ ևս ձևակերպենք նրա հիմնական նպատակները։
Դրանք հիմնականում չորսն են.
 1) Անհատի մակարդակում.
Armenian

Մաթևոս Մամուրյան

       1830 թ. նոյեմբերի 17-ին հայաշատ Զմյուռնիա քաղաքում, Նոր Ջուղայից այստեղ գաղթած Հովհաննեսի գերդաստանում ծնվեց նրա ավագ որդին, որին Մատթեոս անուն տվեցին։ Մանկան յոթ տարին չբոլորած, նյութական զրկանք­ներից և խոլերայի համաճարակից փրկվելու հույսով, ընտանիքը տե­ղափոխվեց Ալեքսանդրիա։ Տեղաբնակության փոփոխության պատճա­ռով, մինչև ինը տարեկան, Մատթեոսը զրկվում է դպրոց հաճախելու հնարավորությունից, սակայն, շփվելով տեղացիների հետ, սովորում է արաբերեն։ 1839 թ.
Armenian

Pages

Հարցում

Արեգնափայլի Ձե՛ր գնահատականը:

Մենք Facebook-ում

Այցելուներ

  • Բոլոր այցերը: 1097688
  • Բոլոր այցելուները: 82289
  • Գրանցված օգտատերեր: 2
  • Վերջին գրանցված օգտատերը: sipan4434
  • Հրապարակված նյութեր: 312
  • Ձեր IP-ն: 3.94.202.172
  • Սկսած՝: 21/02/2017 - 22:52