slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3

Խաչքարեր

Սեպագրեր

Վիմագրեր

Մասնակիցը եղի՛ր մեր հետաքրիր արշավներին

Մշակույթի ըմբռնումը և իմաստային փոփոխությունները։ Մշակութային հայեցակարգերը

       Լատինական ծագում ունեցող «cultura»– բառը սկզբնապես նշանակել է հողի մշակում՝ մարդու կարիքները բավարարելու համար։ Բայց աստիճանաբար ձևավորվում է այդ հասկացության մեկ նոր իմաստ ևս, ըստ որի՝ «մշակույթ» ասելով հասկացվում Է «մշակել մարդուն», նրա հոգին, կատարելագործել նրա ընդունակությունները, միտքը։ Մշակույթը՝ որպես մարդու հոգու մշակում (cultura animi), առաջիս անգամ օգ­տագործում Է հին հռոմեացի փիլիսոփա, հռետոր Ցրցերոնը (մ.թ.ա.106-43), որի կարծիքով՝ «Ինչպես արգասաբեր հողը առանց մշակման բերք չի տա, այնպես էլ՝ հոգին։ Իսկ հոգու մշակումը հենց փիլիսոփայությունն է, որը քաղհանում է հոգու արատները,
Armenian

Ն. Յու. Դանիլովսկու տեսությունը «պատմամշակութային տիպեր»-ի մասին

         Մշակույթի և քաղաքակրթության փոխհարաբերության իմաստավորման մեջ իր զգալի ավանդն է ներդրել նաև ռուս փիլիսոփա Ն.Ցա. Դանրլովսկին (1822-1885)։ Մասնավորապես նա մշակել է սկզբունքորեն նոր կոնցեպցիա, որը նշանավոր դարձավ նախկին ավանդույթներից իր կտրուկ շեղումով։
Դ       անիլովսկին գտնում էր, որ աշխարհում միաժամանակ գոյություն ու­նեն բազմաթիվ տարաբնույթ մշակույթներ կամ պատմամշակաթային տի­պեր, այսինքն՝ հատուկ մշակույթներ, որոնք իրենց հնարավորությունները բացահայտում են կոնկրետ պատմական շրջաններում։
Armenian

Աբովյանի չարանենգ սպանությունը, Վ. Ավետյան

       Գիրքը նվիրված է հայ մեծ լուսավորիչ Խ, Աբովյանի անհետացման 150-ամյա առեղծվածի բացահայտմանը։
       Շարադրանքում փասատցի տվյալներով հերքվել են բոլոր այն սխալ ու անհիմն փաստարկները, որոնց ուղղությամբ անիմաստ ջանքեր են թափել բազմաթիվ ուսումնասիրողներ։
Հեղինակն անհերքելի փաստերով ապացուցել է, որ Աբովյանին 1848 թ, ապրիլի 2-ին թուրքերը չարանենգ կերպով սպանել են ԵՐևանում և թաղել իրենց տան բակում, ուր մնում են նրա սուրբ մասունքները։ Ճշգրտված են նաև կենսագրական բնույթի որոշ սխալներ։
       Գիրքը նախատեսված է ընթերցող լայն շրջանակների համար։
Armenian

Նոր ժամանակների առաքյալը: Խաչատուր Աբովյան

170 տարի առաջ, ճիշտ է գարնանը (ապրիլի 2/14-ն) տանից դուրս է գալիս և այլևս չի վերադառնում նոր ժամանակների ամենանշանավոր հայը` Խաչատուր Աբովյանը: Թերևս ճիշտ է այն միտքը, ըստ որի Աբովյանը գնաց անմահություն: «Վերք Հայաստանով» հիշվող մեծանուն Աբովյանը, ստանալով եվրոպական կրթություն, առաջ գնաց իր ժամանակներից և փորձեց իր հետ տանել նաև տեղում դոփող հայությանը, բուժել վերջինիս Վերքերը: Դժվար է չափել Աբովյանի մեծությունը` գոնե ինձ համար նա անչափելի է: Չերկարացնեմ, հունվարի 26-ին գնում ենք Աբովյանի տուն-թանգարան առերեսվելու նոր ժամանակների Լուսավորիչ, չափացանցություն չէ` Առաքյալ, Խաչատուր Աբովյան ֆեն

Armenian

Լոռին XVIII դարի վերջին և XIX դարի սկզբներին, Հ. Ամիրջանյան

          Մենագրությունը նվիրված է  Գուգարաց աշխարհի Տաշիր և Ձորափոր գավառների տարածքում ձևավոևված` Արևելյան Հայաստանի մի ինքնատիպ վարչական և ազգագրական ամբողջության` Լոռու գավառի XVIII դարի վերջի և XIX դարի առաջին երեսնամյակի պատմաժողովրևդագրական պատմությանը:

Armenian

Զաքարյանների բուն տոհմանունը

          XIIդ. երկրորդ կեսից - XIII առաջին կեսը Հյուսիսային Հայաստանի և վրա­ցական թագավորության ռազմաքաղաքական, պետական ու մշակութային կյանքում հսկայական դեր խաղացած հայկական Զաքարյան իշխանական տոհմի պատմութ­յան հետ կապված որոշ հարցեր մեկուկես դար հետազոտության առարկա լինելով հանդերձ, այսօր էլ վիճելի են։ Դա պայմանավորված է ոչ միայն աղբյուրագիտական նյութի սակավությամբ կամ իրարամերժությամբ, այլև վրացագիտության մեջ վերջին տասնամյակներում Զաքարյանների պատմության՝ աչառու քննությամբ։ Դրա նպա­տակը ոչ միայն վրաց միջնադարյան պատմության ոսկեդարի կերտմանը զորավիգ այդ
Armenian

Հերման Աբիխը և Հայաստանը

         XIX դարի առաջին կեսին օտարազգի բազմաթիվ գիտնա­կաններ հետազոտություններ կատարելու, նպատակով այցելել են Հայաստան։ Նրանց թվում գերմանացի հայտնի գիտնականներ Ավգուստ  ֆոն Հաքստհաուզենը, Ֆրիդրիխ Բոդենշտեդտը, Մորից Վագները, Կարլ Քոխը, Ֆրիդրիխ Պարրոտը, Հերման Աբիխը և ուրիշներ։ Դեպի Հայաստան նրանց կատարած այցլությունների հիմնական նպատակը եղել է Արարատի ուսումնա­սիրությունը։ Սույն հոդվածի շրջանակներում անդրադարձել ենք Հերման Աբիխի այն աշխատություններին, որոնցում Արբիխը ներկայացնում է իր այցելած հայկական վայրերը։ Նա իր կյանքի քսանութ տարիները նվիրել է Հայաստանի երկրաբանությ
Armenian

Սոդքի 16-17-րդ դարի խաչքարի պատկերագրությունը

        Այն լուսավոր այգաբացին. երբ Եփատ գետի ափին խուռներամ բազմու­թյունը համընդհանուր ցնծության մեջ էր, երբ հայոց Տրդատ թագավորը, Աշխեն թագուհին, մեծ օրիորդդ Խոսրովիդուխտը, թագավոփ մերձավորները,   ավագնին,  զորքն  ու ժողոդովուրդը  ծնկաչոք մրմնջում էին միևնույն  աղոթքն  առ Աստված,   եկել   էր պահն   աստվածային     նախախնամության    կայացման։ Երանելի Գրիգոր   Լուսավորչի  օծության   յուղուվ դրոշմն   էր   դնում ճշմարիտ   հավատքի։ Այն ժամանակների, Փրկչի՝ խաչված       Քրիստոսի պատկերն  էր  հառնել     Լասավորչի աոջև՝ որպես աստվածային սիրո և գթասրտության մարմնացում։
Armenian

Pages

Հարցում

Արեգնափայլի Ձե՛ր գնահատականը:

Մենք Facebook-ում

Այցելուներ

  • Բոլոր այցերը: 355853
  • Բոլոր այցելուները: 31857
  • Գրանցված օգտատերեր: 2
  • Վերջին գրանցված օգտատերը: sipan4434
  • Հրապարակված նյութեր: 280
  • Ձեր IP-ն: 212.42.202.210
  • Սկսած՝: 21/02/2017 - 22:52